Trump heeft het MOU met Iran nog niet ondertekend, en dat is slim

Dit artikel is ook beschikbaar in:

Trump houdt voet bij stuk over het MOU met Iran

Axios meldt, onder verwijzing naar twee Amerikaanse functionarissen, dat Amerikaanse en Iraanse onderhandelaars een raamwerk hebben bereikt voor een intentieverklaring (MOU) van 60 dagen om het staakt-het-vuren te verlengen en nucleaire onderhandelingen te openen.

Maar president Trump heeft die nog niet ondertekend. Hij zei deze week ronduit dat hij “niet tevreden” is met de huidige voorwaarden.

Goed. Dat is precies het juiste instinct.

Het MOU met Iran zoals het is opgesteld, bevat een cruciaal Amerikaans principe waarop Trump vanaf dag één heeft aangedrongen: “verlichting voor prestaties.”

Iran stapte deze onderhandelingen in met de eis dat bevroren tegoeden onmiddellijk worden vrijgegeven en dat sancties worden opgeheven voordat ook maar één geverifieerde concessie was gedaan.

De regering-Trump zei nee. Eerst concessies. Daarna verlichting.

Geen enkele dollar voordat Iran iets reëels en verifieerbaars ter plaatse levert. Dat is geen koppigheid, dat is de enige hefboom die de Verenigde Staten hebben, en Trump weet dat.

MOU met Iran: de Straat van Hormuz is de echte prijs

Het concept-MOU verplicht Iran om binnen 30 dagen alle mijnen uit de Straat van Hormuz te verwijderen en onbeperkte commerciële scheepvaart te garanderen zonder tolgelden en zonder intimidatie.

De Amerikaanse marineblokkade wordt alleen opgeheven in verhouding tot het daadwerkelijke herstel van vrije scheepvaart, niet op basis van Iraanse beloften, maar op basis van Iraanse daden.

Niet op basis van de woorden van Teheran, maar op basis van geverifieerde resultaten die Amerikaanse marineofficieren ter plaatse kunnen bevestigen.

Dit is een slimme strategie. De Straat van Hormuz is de slagader van de wereldwijde olievoorziening. Bijna 20 procent van de wereldwijd verhandelde olie passeert dagelijks door dat smalle knelpunt.

Wie de straat controleert, controleert de energiemarkt, en daarmee de economische druk op elke natie die afhankelijk is van stabiele olieprijzen.

Dat is geen kleine troef. Dat is het volledige spel.

Iran begreep dit toen het mijnen inzette en de Persian Gulf Strait Authority oprichtte om op illegale wijze tolgelden te innen van de internationale scheepvaart.

Het was economische oorlogsvoering vermomd als maritiem bestuur.

Het Amerikaanse ministerie van Financiën heeft die operatie gesanctioneerd, en CENTCOM handhaaft dezelfde boodschap de hele week vanuit de lucht.

Washington bluft niet.

Trump geeft die hefboom niet vrij totdat Iran die stap voor stap heeft verdiend.

Elke verwijderde mijn. Elke geverifieerde scheepvaartroute. Elk intimidatie-incident beantwoord met consequenties.

De Straat van Hormuz keert niet terug onder Iraanse invloed als een gebaar van goede wil. Het keert terug als een verdiende beloning voor geverifieerde naleving, en geen dag eerder.

Het MOU met Iran legt de nucleaire spelletjes van Teheran bloot

Hier wordt het vertrouwde vertragingsdraaiboek van Iran volledig zichtbaar.

Iraanse functionarissen hebben nu publiekelijk verklaard dat zij uitsluitend over nucleaire clausules willen spreken NADAT de eerste fase van de intentieverklaring (MOU) is vastgelegd.

Vertaling: het staakt-het-vuren opstrijken, de sanctieverlichting opstrijken, de vrijgegeven fondsen opstrijken, en de nucleaire kwestie later opnieuw bekijken, misschien, als de omstandigheden gunstig zijn, wanneer de druk is verdwenen.

Dit is precies dezelfde tactiek die Teheran gebruikte om de nucleaire deal van Obama uit 2015 uit te hollen. Vertragen. Eisen stellen. Opstrijken. Herhalen.

Trump heeft die vernedering van buitenaf meegemaakt. Hij gaat die fout niet herhalen van binnenuit.

Minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio (@MarcoRubio) is even duidelijk geweest: Iran moet aantoonbare actie ondernemen op het gebied van nucleaire verrijking, geen vage beloften verstopt in diplomatieke taal die later teruggedraaid kan worden.

Het MOU met Iran is mogelijk dichtbij. Maar dichtbij is niet ondertekend. En Trump heeft gelijk om te wachten.

Kracht aan de onderhandelingstafel voorkomt oorlog in de zeestraat.